این متن به گذر سریع زمان و مراحل مختلف زندگی (کودکی، جوانی و پیری) اشاره دارد و بر این نکته تأکید میکند که هر مهمان (انسان) تنها سه روز (مراحل زندگی) در این جهان میماند و سپس باید آن را ترک کند.
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در متن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. این محتوا更适合 افرادی که توانایی تحلیل مفاهیم انتزاعی را دارند.
رباعی ۱۴۸۷ - شد کودکی و رفت جوانی ز جوان
روز پیری رسید بر پر ز جهان ۱
هر مهمانرا سه روز باشد پیمان
ای خواجه سه روز شد تو بر خیز و بران ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.