شاعر در این متن ابراز میکند که از عشق سرمست است و نه از مواد مخدر. او خود را مجنون عشق میداند و از شدت احساساتش، رودخانهها به جوش میآیند و آسمان از حرکت او متحیر میماند.
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عشقی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشارهای غیرمستقیم به مواد مخدر وجود دارد که مناسب سنین پایین نیست.
رباعی ۱۴۸۳ - سرمست توام نه از می و نز افیون
مجنون شدهام ادب مجوی از مجنون ۱
از جوشش من جوش کن صد جیحون
وز گردش من خیره بماند گردون ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.