شاعر در این متن از عشق و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید. او معشوق را به تیراندازی تشبیه میکند که با ابروی کمانگونهاش قلبش را هدف قرار داده است و خود را روحی میداند که در برابر این تیرها سپر کرده است. با رسیدن زخمها، معشوق با ناز و ادا کنار مینشیند و شاعر با التماس و لابه.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیدهتر نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد تا به درستی درک شود.
رباعی ۱۴۶۳ - در چشم منست ابروی همچو کمان
من روح سپر کرده و او تیر زنان ۱
چون زخم رسید زخم از پرده دران
او نازکنان کنار و من لابهکنان ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.