شاعر در این متن از عشق و آمیختگی با معشوق سخن میگوید و خود را مانند آب و معشوق را مانند می توصیف میکند که در هم آمیختهاند و از هم ناپدید شدهاند.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'می' و 'آب' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۴۵۶ - چون جوشش خنب عشق دیدم ز تو من
چون می به قوام خود رسیدم ز تو من ۱
نی نی غلطم که تو می و من آبم
آمیختهایم و ناپدیدم ز تو من ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.