شاعر در این بیتها عشق به معشوق را بالاتر از عبادت و قبله میداند و بیان میکند که روی معشوق برای او بهعنوان قبلهای حقیقی است، نه کعبه و قبلههای ظاهری.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عمیق است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد.
رباعی ۱۴۴۵ - تا روی تو قبلهام شد ای جان جهان
نز کعبه خبر دارم و نز قبلهٔ نشان ۱
با روی تو رو به قبله کردن نتوان
کاین قبلهٔ قالبست و آن قبلهٔ جان ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.