این متن بیانگر درد و رنجی است که بر دلهای خسته وارد میشود و هر لحظه زخمهای جدیدی بر آن افزوده میگردد. همچنین، اشاره به آتشی دارد که در جان میافروزد و در عین حال، فراغت و آرامش را نیز میزند.
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، بیان درد و رنج نیاز به سطحی از بلوغ فکری و عاطفی دارد.
رباعی ۱۴۳۸ - بر خسته دلان راه ملامت میزن
هردم زخمی فزون ز طاقت میزن ۱
آتش میزن به هر نفس در جانی
واندر همه دم دم فراغت میزن ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.