خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از روزهای گذشته و دوستی با فردی به نام بیدل یاد می‌کند که در چمن‌ها سرمست بودند. اکنون شاعر آرزوی بازگشت آن روزها را دارد و از عهدشکنی دوستش شکایت می‌کند.
متن دارای مفاهیم عاطفی عمیق و اشاره به عهدشکنی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژه‌هایی مانند 'سرمست' ممکن است نیاز به توضیح داشته باشد.
رباعی ۱۴۳۶ - بیدل من و بیدل تو و بیدل تو و من
بیدل من و بیدل تو و بیدل تو و من
سرمست همی شدیم روزی به چمن ۱
عمریست که من در آرزوی آنم
کان عهد به یادآوری ای عهد شکن ۲
سرمست همی شدیم روزی به چمن ۱
عمریست که من در آرزوی آنم
کان عهد به یادآوری ای عهد شکن ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۴۳۵ - باغست و بهار و سر و عالی ای جان
گوهر بعدی:رباعی ۱۴۳۷ - با هر دو جهان چو رنگ باید بودن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
