خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از دیدگان خود سخن می‌گوید که از او دور نشده‌اند و سلامت صد چشمی که از رنجور است را از او می‌خواهد. او بیان می‌کند که اگر کج بنگرد، پس چه کسی می‌تواند کجی را راست کند و اگر شب باشد، چگونه می‌توان نور را از او طلبید.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.
رباعی ۱۴۲۹ - این دیدهٔ من کز نگرد دور از من
این دیدهٔ من کز نگرد دور از من
ای صحت صد دیدهٔ رنجور از من ۱
گر کژ نگرم پس به که کژ راست شود
ور شب باشم چون طلبی نور از من ۲
ای صحت صد دیدهٔ رنجور از من ۱
گر کژ نگرم پس به که کژ راست شود
ور شب باشم چون طلبی نور از من ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۴۲۸ - این بنده مراعات نداند کردن
گوهر بعدی:رباعی ۱۴۳۰ - ای یار به انکار سوی ما نگران
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
