شاعر از مجمع دل میخواهد که راه پراکندگی را نرود و از زخمههای پریشان دوری کند. همچنین، به دل توصیه میکند که لاف بقا را جز بر لب ساغر پاینده نزند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای شعری ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
رباعی ۱۴۲۴ - ای مجمع دل راه پراکنده مزن
زان زخمه پریشان چو دل بنده مزن ۱
ای دل لب خود را که زند لاف بقا
جز بر لب آن ساغر پاینده مزن ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.