شاعر از سنگ میخواهد که از عشق و شور خود دست بردارد و مکر و نیرنگ را کنار بگذارد. سپس از مخاطب میخواهد که مانند جانی که در دست دارد، از دست مستان رها شود.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابلدرک نباشد. همچنین، اشارهای به مستی دارد که مناسب گروههای سنی پایین نیست.
رباعی ۱۴۱۳ - ای سنگ ز سودای لبت آبستان
از سنگ برون کشی تو مکر و دستان ۱
آنجام چو جانیکه بدان کف داری
از بهر خدا از کف مستان مستان ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.