شاعر از دوستش میخواهد که او را بپذیرد و جانش را بگیرد، زیرا بدون او آرامش ندارد و حتی حاضر است در آتش بسوزد.
متن دارای مضامین عاشقانهی عمیق و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا سنگین باشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند «آتش زدن» ممکن است نیاز به درک بالاتری از استعارههای ادبی داشته باشد.
رباعی ۱۴۰۷ - ای دوست قبولم کن و جانم بستان
مستم کن و از هر دو جهانم بستان ۱
با هرچه دلم قرار گیرد بیتو
آتش به من اندر زن و آنم بستان ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.