خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از بیداری و رنج خود می‌گوید و بیان می‌کند که چگونه غم و آه از او سرچشمه گرفته است. او به شب‌های ناشادی اشاره می‌کند که ریشهٔ غم او بوده‌اند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، موضوعات غم‌انگیز و فلسفی آن برای سنین بالاتر مناسب‌تر است.
رباعی ۱۴۰۲ - ای داد که هست جمله بیدار از من
ای داد که هست جمله بیدار از من
ای من که هزار آه و فریاد از من ۱
چو ذلک ما قدمت ایدیکم گفت
ناشاد شبی که اصل غم زاد از من ۲
ای من که هزار آه و فریاد از من ۱
چو ذلک ما قدمت ایدیکم گفت
ناشاد شبی که اصل غم زاد از من ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۴۰۱ - ای خوی تو در جهان می و شیر ای جان
گوهر بعدی:رباعی ۱۴۰۳ - ای در دو جهان یگانه تعجیل مکن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
