شاعر از گذر عمر و تغییرات درونی خود میگوید و جهان را به گلشنی رنگین تشبیه میکند که همواره در حال تغییر است.
مفاهیم عمیق فلسفی و تشبیهات انتزاعی در این شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد.
رباعی ۱۳۹۰ - از عمر که پربار شود هردم من
وز خویش که بیزار شود هردم من ۱
این گلشن رنگین که جهان عاشق اوست
گلزار که پرخار شود هردم من ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.