متن دربارهٔ آمدن یار (معشوق یا دوست) و اشتیاق برای دیدار اوست. شاعر با شور و شوق از رسیدن یار میگوید و خود را شکار او میداند، در حالی که یار با خنده پاسخ میدهد که او را در آغوش گرفته است.
این متن یک شعر عرفانی-عاشقانه کلاسیک است که مضامین آن برای همه سنین قابل درک و لذتبردن است و محتوای نامناسبی ندارد.
رباعی ۱۳۷۰ - یار آمده یار آمده ره بگشائیم
جویان دلست دل بدو بنمائیم ۱
ما نعرهزنان که آن شکارت مائیم
او خندهکنان که ما ترا میپائیم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.