خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از عاشق بودن خود می‌گوید و از مخاطب می‌خواهد که دف بزند تا او نیز حدیثی دیگر بگوید. او خود را خوشخو مانند عاشقان می‌داند و بیان می‌کند که حتی اگر مورد رحم قرار گیرد، باز هم از زخم‌ها سخن خواهد گفت.
متن دارای مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، درک عمیق‌تر از مفاهیم عشق و رنج نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۳۵۹ - می‌گوید دف که هان بزن بر رویم
می‌گوید دف که هان بزن بر رویم
چندانکه زنی حدیث دیگر گویم ۱
من عاشقم و چو عاشقان خوشخویم
ور رحم کنی زخم زنی این گویم ۲
چندانکه زنی حدیث دیگر گویم ۱
من عاشقم و چو عاشقان خوشخویم
ور رحم کنی زخم زنی این گویم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۵۸ - می‌پنداری که من به فرمان خودم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۶۰ - ناساز از آنیم که سازی داریم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
