شاعر در این متن از شکستن قواعد و پیمانهای خود سخن میگوید، از جمله توبههایی که با صداقت انجام داده بود ولی اکنون آنها را میشکند. این متن بیانگر تضاد درونی و ناامیدی است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و روانشناختی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و ممکن است برای آنها نامناسب باشد.
رباعی ۱۳۴۶ - من قاعدهٔ درد و دوا میشکنم
من قاعدهٔ مهر و جفا میشکنم ۱
دیدی که به صدق توبهها میکردم
بنگر که چگونه توبهها میشکنم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.