خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از عشق و دلدادگی خود به معشوق سخن می‌گوید و خود را در برابر آتش وجود معشوق، همچون روغنی می‌داند که می‌سوزد. او نور لطیف معشوق را منبع حیات و جان می‌داند و خود را دودی می‌پندارد که به گرد معشوق می‌چرخد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه عمیق است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند آتش، روغن، نور و دود نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۳۴۰ - من عادت و خوی آن صنم میدانم
من عادت و خوی آن صنم میدانم
او آتش و من چو روغنم میدانم ۱
از نور لطیف او است جان می‌بیند
آن دود به گرد او منم میدانم ۲
او آتش و من چو روغنم میدانم ۱
از نور لطیف او است جان می‌بیند
آن دود به گرد او منم میدانم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۳۹ - من سیر نیم ولی ز سیران سیرم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۴۱ - من عاشق روی تو نگارم چکنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
