خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر عشق و وفاداری بی‌حد خود را به معشوق بیان می‌کند و اشاره می‌کند که تمام توجه و عشق خود را تنها به معشوق اختصاص داده‌اند و هرگونه شعله عشق دیگر در وجودشان زبانه می‌کشد زیرا خود سوزنده عشق هستند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن ممکن است برای سنین پایین‌تر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های شعری و عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۳۲۱ - مائیم که تا مهر تو آموخته‌ایم
مائیم که تا مهر تو آموخته‌ایم
چشم از همه خوبان جهان دوخته‌ایم ۱
هر شعله کز آتش زنهٔ عشق جهد
در ما گیرد از آنکه ما سوخته‌ایم ۲
چشم از همه خوبان جهان دوخته‌ایم ۱
هر شعله کز آتش زنهٔ عشق جهد
در ما گیرد از آنکه ما سوخته‌ایم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۲۰ - مائیم که بی‌قماش و بی‌سیم خوشیم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۲۲ - مائیم که دل ز جسم و جوهر کندیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
