شاعر بیان میکند که اگر چهرهی معشوق را شاد ببیند، چشمهایش را بر آن مینهد و اگر نگاهش به آن صورت زیبا نیفتد، به طواف عرعر (کعبه) میپردازد. همچنین اشارهای به موهای مجعد و پریشان معشوق دارد.
متن دارای مضامین عاشقانه و استفاده از اصطلاحات ادبی کلاسیک است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین درک عمیقتر آن نیاز به آشنایی با ادبیات کهن فارسی دارد.
رباعی ۱۲۸۵ - گر شاد ببینمت بر این دیده نهم
ور دیده بر این رخ پسندیده نهم ۱
بر عرعر زیبات طوافی دارم
گر روی بدان جعد پژولیده نهم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.