شاعر در این متن از حال و هوای لاابالی و عاشقانه خود میگوید، از فتنهانگیزی و عشق به شراب سخن میرود و درد و رنج را با صافی (شراب) تسکین میدهد.
اشاره به مصرف شراب و مفاهیم عرفانی پیچیده که برای درک بهتر نیاز به بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۲۷۰ - قاشانیم و لاابالی حالیم
فتنه شدگان ازال آزالیم ۱
جانداده به عشق رطل مالامالیم
صافی بخوریم و درد بر سر مالیم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.