شاعر از عشق و خوشحالی خود از داشتن معشوق میگوید و خود را طبال (نوازندهی طبل) عروسی معشوق میداند. او سوگند میخورد که حتی اگر عشق باطل باشد، روزی که طبال نباشد، باطل خواهد بود.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و احساسی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای شعری ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابلدرک نباشد.
رباعی ۱۲۶۴ - عشق است قدح وز قدحش خوشحالم
او راست عروسی و منش طبالم ۱
سوگند بدان عشق که بطال گر است
کانروز که طبال نیم بطالم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.