شب خود را همدم میخواران و تسلیدهندهٔ دلسوختگان میداند و اشاره میکند که برای کسانی که از عشق بهرهای نداشتهاند، هر شب همچون ملکالموت است.
متن دارای مضامین عرفانی و غمانگیز است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، اشاره به میخوارگی و ملکالموت ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
رباعی ۱۲۵۷ - شب گوید من انیس میخوارانم
صاحب جگر سوخته را من جانم ۱
و آنها که ز عشقشان نصیبی نبود
هر شب ملکالموت در ایشانم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.