شاعر در این متن عاشقانه، ابراز عشق و وابستگی شدید به معشوق را بیان میکند. او از سر فرود آوردن در خاک آستان معشوق، دل سپردن به زلف او، و حاضر بودن به فدا کردن جانش سخن میگوید.
متن دارای مضامین عاشقانه عمیق و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک یا مناسب نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای سنین پایینتر دشوار باشد.
رباعی ۱۲۵۲ - سر در خاک آستان تو نهم
دل در خم زلف دلستان تو نهم ۱
جانم به لب آمده است لب پیش من آر
تا جان به بهانه در دهان تو نهم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.