شاعر در این شعر بیان میکند که از نیستی راضی است و به زندگی (هستی) پند میدهد. او به روزی اشاره میکند که به دست نیستی کشته میشود و از این که گریندهاش بر او میخندد، سوال میکند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی درباره مرگ و نیستی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا ناراحتکننده باشد. درک این مفاهیم نیاز به بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۲۴۹ - زینگونه که من به نیستی خرسندم
چندین چه دهید بهر هستی پندم ۱
روزیکه به تیغ نیستی بکشندم
گریندهٔ من کیست بر او میخندم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.