خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از دل‌زدگی و اندوه خود میگوید و تصمیم می‌گیرد سبوی خود را بر سنگ بزند و بشکند. او بیان می‌کند که حتی اگر هزاران گوهر از غم بشکند، روزی با یاقوت لب معشوق درمان خواهد شد.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و ادبیات کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
رباعی ۱۲۳۰ - دل زار وثاق سینه آواره کنم
دل زار وثاق سینه آواره کنم
بر سنگ زنم سبوی خود پاره کنم ۱
گر پاره کنم هزار گوهر ز غمت
روزی او را ز لعل تو چاره کنم ۲
بر سنگ زنم سبوی خود پاره کنم ۱
گر پاره کنم هزار گوهر ز غمت
روزی او را ز لعل تو چاره کنم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۲۹ - دلدار چو دید خسته و غمگینم
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۳۱ - دل میگوید که نقد این باغ دریم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
