خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از عشق و وابستگی شدید به معشوق سخن میگوید و حتی حاضر است دشنام و زهر از او بپذیرد و آن را با رضایت بنوشد. او بارها تأکید میکند که رام و مطیع معشوق است.
متن حاوی مفاهیم عاشقانهی عمیق و استفاده از استعارههایی مانند زهر و دشنام است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، درک کامل این متن نیاز به آشنایی با ادبیات عرفانی و کلاسیک دارد.
رباعی ۱۲۲۸ - دشنامم ده که مست دشنام توام
دشنامم ده که مست دشنام توام
مست سقط خوش خوش آشام توام ۱
زهرابه بیار تا بنوشم چو شکر
من رام توام رام توام رام توام ۲
مست سقط خوش خوش آشام توام ۱
زهرابه بیار تا بنوشم چو شکر
من رام توام رام توام رام توام ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۲۷ - دستارم و جبه و سرم هر سه به هم
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۲۹ - دلدار چو دید خسته و غمگینم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.