خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن بیان می‌کند که در آتش عشق و احساسات خود می‌سوزد و آرزو دارد لحظه‌ای عشق را فراموش کند. حتی اگر این فراموشی باعث بیهوشی عقل شود، حاضر است در جام شراب، معشوق را بنوشد و با او یکی شود.
متن شامل مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های مربوط به شراب و مستی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامناسب باشد. همچنین، درک کامل این متن نیاز به بلوغ عاطفی و شناختی دارد.
رباعی ۱۲۱۵ - در آتش خویش چون دمی جوش کنم
در آتش خویش چون دمی جوش کنم
خواهم که دمی تو را فراموش کنم ۱
گیرم جانی که عقل بیهوش کند
در جام درآئی و تو را نوش کنم ۲
خواهم که دمی تو را فراموش کنم ۱
گیرم جانی که عقل بیهوش کند
در جام درآئی و تو را نوش کنم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۱۴ - خیزید که تا بر شب مهتاب زنیم
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۱۶ - در باغ شدم صبوح و گل می‌چیدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
