شاعر در این ابیات بیان میکند که در تمام لحظات، تنها یگانگی و فتوحات الهی را میبیند و همهچیز را تجلیای از وجود معشوق (خدا) میداند. جان، دل، چشم و سر او همهجا معشوق را میبینند و میشناسند.
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که برای درک عمیقتر، به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. نوجوانان زیر 15 سال ممکن است در فهم این سطح از مفاهیم انتزاعی دچار مشکل شوند.
رباعی ۱۱۹۹ - تا ظن نبری که من دوئی میبینم
هر لحظه فتوحی بنوی میبینم ۱
جان و دل من جمله توئی میدانم
چشم و سر من جمله توئی میبینم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.