خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات عشق و وابستگی خود به معشوق را بیان می‌کند و اشاره می‌کند که با عشق به او، هم پراکنده شده‌اند و هم زنده.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که برای درک عمیق‌تر به بلوغ فکری و عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
رباعی ۱۱۹۵ - تا زلف تو را به جان و دل بنده شدیم
تا زلف تو را به جان و دل بنده شدیم
چون زلف بس جمع و پراکنده شدیم ۱
ارواح تو را سجده‌کنان میگویند
چون پیش تو مردیم همه زنده شدیم ۲
چون زلف بس جمع و پراکنده شدیم ۱
ارواح تو را سجده‌کنان میگویند
چون پیش تو مردیم همه زنده شدیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۹۴ - تا روی تو دیدم از جهان سیر شدم
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۹۶ - تا شمع تو افروخت پروانه شدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
