شاعر از غم عشق و بیکاری ناشی از آن میگوید، اما در این بیکاری به کاشتن تخم وفا و تراشیدن صورت وصال مشغول است. او خود را مانند نجاری میداند که با تیشهای به نام خاطر، مشغول کار است.
متن دارای مضامین عاشقانه و غمانگیز است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند «تخم وفا» و «نجار» ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
رباعی ۱۱۸۵ - بیکار شدم ای غم عشقت کارم
در بیکاری تخم وفا میکارم ۱
من صورت وصل میتراشم شب و روز
با خاطر چون تیشه مگر نجارم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.