شاعر در این ابیات ابراز وفاداری و فرمانبرداری بیچون و چرا نسبت به معشوق میکند و آمادگی خود را برای همراهی در همه حالات (حتی جفا) اعلام میدارد. او با وجود اندیشههای فراوان، تسلیم محض اراده معشوق است.
مفاهیم عمیق عاشقانه و وفاداری بیقیدوشرط نیازمند درک عاطفی و بلوغ فکری است که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل میگیرد. همچنین ممکن است برخی از ظرافتهای ادبی برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
رباعی ۱۱۷۶ - بر بوی وفا دست زنانت باشم
در وقت جفا دست گرانت باشم ۱
با این همه اندیشه کنانت باشم
تا حکم تو چیست آنچنانت باشم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.