شاعر از صدای رباب الهام گرفته و احساسات درونی خود را بیان میکند. او از مخاطب میخواهد لحظهای توقف کند و به گوشهای خلوت و آرام بیاید تا مهمان او باشد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۱۵۷ - ای بانگ رباب از تو تابی دارم
من نیز درون دل ربابی دارم ۱
بر مگذر ساعتی بیا و بنشین
مهمان شو گوشهٔ خرابی دارم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.