در این متن اشاره شده که لذتهای پایدار مانند می، چنگ، روی زیبا و سماع، برای افراد خاص حلال است اما برای عموم مردم حرام میباشد. این شعر به نوعی نقدی بر نابرابریهای اجتماعی و تفاوت در برخورداری از لذتهاست.
محتوا شامل مفاهیم فلسفی و اجتماعی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به موضوعاتی مانند می و سماع ممکن است برای گروههای سنی پایین نامناسب باشد.
رباعی ۱۱۳۹ - از هرچه که آن خوشست نهی است مدام
تا ره نزند خوشی از این مردم عام ۱
ورنه می و چنگ و روی زیبا و سماع
بر خاص حلال گشت و بر عام حرام ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.