شاعر عاشقانه از عشق و فداکاری برای معشوق سخن میگوید و خود را بنده و دیوانهی او میداند. او از زیبایی موها و چشمان معشوق به وجد آمده و احساس مدهوشی میکند.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانهی عمیق و احساساتی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیدهتر نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۱۲۳ - از بهر تو گر جان بدهم خوش میرم
وز بندهٔ بندهٔ توام خوش میرم ۱
دیوانهٔ آن دو زلف چون زنجیرم
مدهوش دو چشم جادوی کشمیرم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.