شاعر از آواز سرافیل و احساسات خود در مورد فنا و آسمان میگوید و بیان میکند که کسی از حال او خبر ندارد، حتی آنهایی که فکر میکنند از او خبر دارند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، موضوعاتی مانند تنهایی و اندوه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.
رباعی ۱۱۱۸ - آواز سرافیل طرب میرسدم
از خاک فنا بر آسمان میبردم ۱
کس را خبری نیست که بر من چه رسید
زان با خبری که بیخبر میرسدم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.