متن بالا یک نیایش یا مناجات عرفانی است که در آن گوینده خود را بندهای حقیر در برابر معبودی بلندمرتبه میداند و از دوری و فراق شکوه میکند. او اظهار میدارد که اگر وصل و دیدار میسر نشود،至少 باران جدایی ببارد.
محتوا دارای مفاهیم عرفانی عمیق و زبان ادبی پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین ممکن است نیاز به توضیح و تفسیر برای درک کامل معانی داشته باشد.
رباعی ۱۱۰۷ - یا من هوب سیدی و اعلی و اجل
یا من انا عبده و ادنی و اقل ۱
حاشاک تملنی و یوشیک تعل
ان لم یکن الوابل بالوصل فطل ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.