خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بالا یک نیایش یا مناجات عرفانی است که در آن گوینده خود را بنده‌ای حقیر در برابر معبودی بلندمرتبه می‌داند و از دوری و فراق شکوه می‌کند. او اظهار می‌دارد که اگر وصل و دیدار میسر نشود،至少 باران جدایی ببارد.
محتوا دارای مفاهیم عرفانی عمیق و زبان ادبی پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین ممکن است نیاز به توضیح و تفسیر برای درک کامل معانی داشته باشد.
رباعی ۱۱۰۷ - یا من هوب سیدی و اعلی و اجل
یا من هوب سیدی و اعلی و اجل
یا من انا عبده و ادنی و اقل ۱
حاشاک تملنی و یوشیک تعل
ان لم یکن الوابل بالوصل فطل ۲
یا من انا عبده و ادنی و اقل ۱
حاشاک تملنی و یوشیک تعل
ان لم یکن الوابل بالوصل فطل ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۰۶ - کاچی سازی که روز برفست و وحل
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۰۸ - آمد بت خوش عربدهٔ می‌کشیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
