خلاصه و ردهبندی سنی
12+
در این متن، شاعر به دل خطاب میکند و از آن میخواهد که ناامید نشود و به امیدواری ادامه دهد. او اشاره میکند که در غیب (جهان نادیده) عجایب بسیاری وجود دارد و حتی اگر تمام جهان قصد آسیب رساندن به تو را داشته باشند، باز هم نباید دامن دوست (خدا یا معشوق) را رها کرد.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان زیر 12 سال پیچیده باشد. همچنین، درک مفاهیمی مانند ناامیدی، امیدواری و توکل به دوست (خدا) نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از سن 12 سالگی به بعد در افراد شکل میگیرد.
رباعی ۱۱۰۴ - نومید مشو امید میدار ای دل
نومید مشو امید میدار ای دل
در غیب عجایب است بسیار ای دل ۱
گر جمله جهان قصد به جان تو کنند
تو دامن دوست را نه بگذار ای دل ۲
در غیب عجایب است بسیار ای دل ۱
گر جمله جهان قصد به جان تو کنند
تو دامن دوست را نه بگذار ای دل ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۰۳ - ممکن ز تو چون نیست که بردارم دل
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۰۵ - هم شاهد دیدهای و هم شاهد دل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.