خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها عشق عمیق و وفاداری خود را به معشوق بیان می‌کند و تأکید می‌کند که دلش به جای دیگری نمی‌رود و چشمش جز اشک عشق چیزی نمی‌بیند. معشوق هم سرمه‌ی چشم اوست و هم قوت قلبش.
متن دارای مفاهیم عاطفی عمیق و استفاده از استعاره‌های ادبی است که درک آن‌ها به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات نیاز دارد.
رباعی ۱۰۹۴ - حاشا که کند دل به دگر جا منزل
حاشا که کند دل به دگر جا منزل
دور از دل من که گردد از عشق خجل ۱
چشمم چو شکفت غیر آب تو نخورد
هم سرمهٔ دیده‌ای و هم قوت دل ۲
دور از دل من که گردد از عشق خجل ۱
چشمم چو شکفت غیر آب تو نخورد
هم سرمهٔ دیده‌ای و هم قوت دل ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۰۹۳ - چون دم زدی از مهر رخ یار ای دل
گوهر بعدی:رباعی ۱۰۹۵ - الخمر و من‌الزق ینادیک تعال
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
