خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از دوگانگی درونی خود و رابطه‌اش با یار سخن می‌گوید. از یک سو خود را لجوج، سرمست و فضول توصیف می‌کند و از سوی دیگر یارش را لطیف، بیصبر و ملول می‌خواند. در ادامه اشاره می‌کند که میان او و یارش پیام‌رسانی دوطاله وجود دارد که از جانب خداوند است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه‌ای است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین استفاده از واژگانی مانند 'سرمست' و فضای پیچیده‌ی عرفانی متن، مناسب سنین بالاتر است.
رباعی ۱۰۹۱ - جانی دارم لجوج و سرمست و فضول
جانی دارم لجوج و سرمست و فضول
وانگه یاری لطیف و بیصبر و ملول ۱
از من سوی یار من رسولست خدای
وز یار بسوی من خدایست رسول ۲
وانگه یاری لطیف و بیصبر و ملول ۱
از من سوی یار من رسولست خدای
وز یار بسوی من خدایست رسول ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۰۹۰ - پر از عیسی است این جهان مالامال
گوهر بعدی:رباعی ۱۰۹۲ - چون آمده‌ای در این بیابان حاصل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
