شاعر بیان میکند که در نظر معشوق، جایگاهی ندارد، اما معشوق در نظر او بسیار ارزشمند است. او معشوق را به عنوان انسانی بینا و خود را به عنوان گل (نمادی از زیبایی و فناپذیری) توصیف میکند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۰۸۹ - این نکته شنو ز بنده ای نقش چگل
هرچند که راهیست ز دل جانب دل ۱
در چشم تو نیستم تو در چشم منی
تو مردم دیدای و من مردم گل ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.