این شعر به زیبایی و جذابیت شخصی اشاره دارد که چنان تأثیری بر جهان میگذارد که حتی کون و مکان در برابر او بیارزش میشوند. همچنین، مقایسهای بین طراوت ماه و محل زحل با طلعت آفتاب انجام میدهد تا برتری و شکوه آن شخص را نشان دهد.
محتوا دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات ادبی و تشبیهات پیچیده، فهم آن را برای سنین پایین دشوار میکند.
رباعی ۱۰۶۶ - آنکس که ترا بدید ای خوب اخلاق
در حال دهد کون و مکان را سه طلاق ۱
مه را چه طراوت و زحل را چه محل
با طلعت آفتاب اندر افاق ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.