شاعر از مخاطب خود میخواهد که از خندههای بیجا و لافزدنهایش دست بردارد و او را با عنکبوت مقایسه میکند که تارهای بیهوده میبافد. در مقابل، شاعر خود را مانند سیمرغی میداند که حقیقت را میشناسد.
متن دارای مفاهیم انتقادی و تمثیلی است که ممکن است برای مخاطبان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند عنکبوت و سیمرغ نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۰۶۳ - گویند مرا چند بخندی ز گزاف
کارت همه عشرتست و گفتت همه لاف ۱
ای خصم چو عنکبوت صفرا میباف
سیمرغ طربناک شناسد سر قاف ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.