در این متن، شاعر عشق و امید را دروغ میخواند و معتقد است که سعادت در درون انسان است، نه در باورهای رایج مانند عشق و امید.
محتوا دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایین ممکن است دشوار باشد.
رباعی ۱۰۵۷ - گویند که عشق بانگ و نامست دروغ
گویند امید عشق خامست دروغ ۱
کیوان سعادت بر ما در جانست
گویند فراز هفت بامست دروغ ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.