شاعر بیان میکند که هرچند با دیگران رابطه برقرار میکند و به کسی علاقهای ندارد، اما وقتی کسی در تاریکی و ناامیدی قرار میگیرد، سعی میکند با کوچکترین نور (چراغ) جای خورشید را برای او پر کند.
مفهوم شعر نیازمند درک عمیقتری از روابط انسانی و احساسات است که معمولاً برای کودکان قابل درک نیست. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند «خورشید» و «چراغ» نیازمند سطحی از بلوغ فکری است.
رباعی ۱۰۵۵ - گر با دیگری مجلس میسازم و لاغ
ننهم به خدا ز مهر کس بر دل داغ ۱
لیکن چو فرو شود کسی را خورشید
در پیش نهد بجای خورشید چراغ ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.