شاعر از گفتگو با اعضای بدنش (چشم، دل، و تن) میگوید که هر کدام خواستهای متفاوت دارند: چشم میخواهد جیحون شود، دل میخواهد پر از خون شود، و تن میخواهد رسوا شده و از شهر بیرون رانده شود.
متن دارای مضامین عرفانی و پیچیدهای است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند 'پر خون کردن دل' و 'رسوا کردن' ممکن است نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح داشته باشد.
رباعی ۱۰۴۶ - گفتم چشمم گفت که جیحون کنمش
گفتم که دلم گفت که پر خون کنمش ۱
گفتم که تنم گفت در این روزی چند
رسوا کنم وز شهر بیرون کنمش ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.