در این متن، شاعر توصیه میکند که از دیگران پیشی نگیرید، مانند مرهم برای دیگران باشید نه مانند نیش، و برای اینکه بدی به شما نرسد، از بدگویی، بدآموزی و بداندیشی پرهیز کنید.
مفاهیم اخلاقی و عرفانی موجود در این متن برای درک و تأمل نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از سن نوجوانی به بعد در افراد شکل میگیرد.
رباعی ۱۰۲۰ - با دل گفتم ز دیگران بیش مباش
رو مرهم ریش باش چون نیش مباش ۱
خواهی که ز هیچکس به تو بد نرسد
بدگوی و بدآموز و بداندیش مباش ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.