شاعر از عشق میخواهد که با آمدنش، تلخکامیها را شیرین کند و جهان را با زیباییهایش زینت بخشد. او اشاره میکند که بخشیدن کمی از زیباییهای بیکران عشق، چیزی از ارزش آن نمیکاهد.
متن دارای مضامین عاشقانه و شاعرانه است که برای درک بهتر آن، مخاطب نیاز به سطحی از بلوغ فکری و احساسی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات ممکن است برای کودکان کمسنوسال نامفهوم باشد.
رباعی ۱۰۱۶ - ای عشق بیا به تلخ خویان خو بخش
ای پشت جهان به حسن چوپان رو بخش ۱
از باغ جمال تو چه کم خواهد شد
زان سیب زنخدان، دو سه شفتالو بخش ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.