شاعر در این متن از زیبایی و آرامش لحظهای که در سایهی زلف معشوق سپری میکند، سخن میگوید و از او میخواهد که این لحظهی خوش را با موافقت خود همراه کند.
متن دارای مضامین عاشقانهی ظریف و استفاده از استعارههای ادبی است که درک آن برای مخاطبان با سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، محتوای عاشقانهی آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
رباعی ۱۰۱۲ - ای روز نشاط روشنی وقت تو خوش
وی عالم عیش و ایمنی وقت تو خوش ۱
در سایهٔ زلف تو دمی میخسبم
تو نیز موافقت کنی وقت تو خوش ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.