شاعر در این شعر بیان میکند که با وجود بخشیدن نیمی از وجودش و باقی مانده را نیز به دست تقدیر سپرده، در سماع و شادی حاضر شده است. او با اشاره به همراهی با معشوق یا خداوند، اعلام میکند که در هر حالتی، چه با مراد و چه بیمراد، همه چیز برایش خوش است.
مفاهیم عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق از سماع و مفاهیم مرتبط با عرفان نیاز به بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۰۰۸ - نیمی دف من به موش دادی همه خوش
باقی به کف بنده نهادی همه خوش ۱
با درف دریده در سماع آمدهایم
ای با تو مراد و بیمرادی همه خوش ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.