خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن از عناصر مختلفی مانند باده، جام، زر، سیم، دانه، صید و دام نام می‌برد و اشاره می‌کند که همه این‌ها نام‌های مختلف برای یک چیز هستند، اما از گفتن نام اصلی آن خودداری می‌کند.
این متن دارای مفاهیم نمادین و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به باده (شراب) ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر مناسب نباشد.
رباعی ۱۰۰۴ - گه باده لقب نهادم و گه جامش
گه باده لقب نهادم و گه جامش
گاهی زر پخته گاه سیم خامش ۱
گه دانه و گاه صید و گاهی دامش
این جمله چراست تا نگویم نامش ۲
گاهی زر پخته گاه سیم خامش ۱
گه دانه و گاه صید و گاهی دامش
این جمله چراست تا نگویم نامش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۰۰۳ - گفتی چونی بیا که چون روزم خوش
گوهر بعدی:رباعی ۱۰۰۵ - مرغان رفتند بر سلیمان بخروش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
